Lieve kinderen, ouders en gastouders van Mare Gastouderbureau…

Ook dit jaar is Sint wederom in het land,
en is hij weer in de penarie beland.
Het paard is van de leg, de pieten zijn van streek,
want toen pakjespiet in de ruim van de stoomboot keek…

Waren er geen cadeautjes, geen dozen en geen pakken,
die in het ruim horen te zijn in grote jutezakken!
Hoe kan dit nou piepte onze pieten in koor,
hier hebben we toch “vergeten-we-niet-iets”-piet voor?

Want na het regelmatig bijna met de cadeaus was misgegaan,
en we heel veel stress en spanning hebben moeten doorstaan,
had Sint een heel erg goed en geweldig plan:
ik geef de verantwoordelijkheid nu aan één man.

Of vrouw, degene die altijd roept “vergeet je dat niet”,
die werd voortaan de “vergeten-we-niet-iets”-piet.
Hij is degene die het hoofd cool weet te houden,
terwijl de rest de pakjes de boot in sjouwen.

Dit ging erg goed, dus stress hadden we niet,
maar toen werd deze Piet ineens verliefd…
Tot over zijn oren, maar onbeantwoorde liefde doet pijn,
eerst begon hij te huilen, dat was al niet fijn.

Toen kroop hij zijn bed in, hij bleef ook maar snikken,
hij bleef maar door wenen, dat was echt even schrikken.
Dus onze “vergeten-we-niet-iets”-piet,
was helemaal gek van verdriet.

Hij was dus niet meer in staat om ook maar iets te onthouden,
maar dat was nou net iets waar wij op vertrouwden.
Geen stemmetje die siste in ons oor,
die pakjes die daar staan moeten ook mee hoor.

Dus lieve kinderen help ons, we zitten in nood,
er zitten geen pakjes op onze stoomboot!
Kunnen jullie deze zakken met glitter versieren,
zodat we toch nog een fijne Sinterklaas kunnen vieren?

Je mag het tekenen met stift,
scheuren uit een tijdschrift,
naaien, verven, krassen of kleuren,
het maakt niet uit, we zullen er niet om zeuren.

Stuur dit alles naar Mare gastouderbureau,
en ontvang dan van ons een prachtig cadeau!

Liefs van Sinterklaas

PS: Over de “vergeten-we-niet-iets”-piet hoef je je geen zorgen te maken,
jullie van cadeautjes voorzien behoort nou net niet tot zijn taken!